Συμπτώματα διαβήτη!Τι πρέπει να μας ανησυχεί.....

Ο διαβήτης τύπου Ι είναι αρκετά ύπουλος θα έλεγα στη διάγνωσή του, καθώς τα συμπτώματα εμφανίζονται σχετικά αργά και ο ασθενής είναι δύσκολο να τα αναγνωρίσει έγκαιρα. Γι' αυτό θα πρέπει να είμαστε αρκετά προσεκτικοί με τις διάφορες αλλαγές που εμφανίζονται στον οργανισμό μας και να μη τις αφήνουμε απαρατήρητες!!

Αρχικά, να τονίσουμε ότι διαβήτης έχει να κάνει με την αρκετά αυξημένη ποσότητα γλυκόζης στο αίμα (υπεργλυκαιμία). Αυτό συμβαίνει γιατί είτε το πάγκρεας δεν παράγει αρκετή ή καθόλου ινσουλίνη, ή γιατί τα κύτταρα δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στην ινσουλίνη που παράγεται από το πάγκρεας. Ως αποτέλεσμα παρατηρείται αυξημένη κυκλοφορία γλυκόζης στο αίμα. Η παραπάνω αυτή ποσότητα γλυκόζης αποβάλλεται από το σώμα μέσω της ούρησης. Έτσι, αν το αίμα έχει επαρκή ποσότητα γλυκόζης, τα κύτταρα δεν μπορούν να την απορροφήσουν  για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες του σώματος σε ενέργεια.

Ο διαβήτης μπορεί να εμφανιστεί σε διάφορες ηλικίες, είτε στη μορφή τύπου Ι είτε στη μορφή τύπου ΙΙ με τα συμπτώματα εμφάνισης της ασθένειας να ποικίλουν ανάλογα με το τύπο του διαβήτη από τον οποίο πάσχει ο κάθε ασθενής.

Αρχικά, ο διαβήτης τύπου Ι εμφανίζεται ξαφνικά κυρίως στη παιδική αλλά και στην εφηβική ηλικία και τα συμπτώματα αυτού είναι απειλητικά για τη ζωή του πάσχοντος. Έτσι, η διάγνωση γίνεται σχετικά γρήγορα σε αντίθεση με αυτά του διαβήτη τύπου ΙΙ.

Απ’ τα πιο καθοριστικά συμπτώματα του διαβήτη τύπου Ι, είναι αυτό της ανάγκης του οργανισμού για κατανάλωση μεγάλης ποσότητας νερού από το φυσιολογικό. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο ασθενής να επισκέπτεται πολύ συχνά τη τουαλέτα λόγω πολυουρίας, η οποία και οφείλεται στην αύξηση του σακχάρου στο αίμα, διαφεύγοντας με αυτό τον τρόπο στα ούρα παρασύροντας και νερό. Η απώλεια νερού όμως, οδηγεί σε μικρή σχετικά αφυδάτωση και κατ’ επέκταση την ανάγκη για κατανάλωση ύδατος ( πολυδιψία).

Ένα ακόμα συχνό σύμπτωμα είναι η απώλεια βάρους εξαιτίας της έλλειψης ινσουλίνης η οποία είναι υπεύθυνη για τη χορήγηση θρεπτικών συστατικών στα κύτταρα και τη παροχή ενέργειας σε αυτά. Ο ασθενής χάνει μυϊκή μάζα ενώ τρέφεται με μεγαλύτερες ποσότητες προκειμένου να αποκτήσει τις θρεπτικές ουσίες που του λείπουν. Επίσης, μπορεί να εμφανίσει εύκολη κόπωση και λήθαργο από η χαμένη ενέργεια και, θολή όραση, από τη  συσσώρευση της γλυκόζης στο φακό του ματιού καθώς και κράμπες, φαγούρα, μυκητιάσεις στα γεννητικά όργανα, πληγές που αργούν να επουλωθούν,  πονοκέφαλος, στυτική δυσλειτουργία (σεξουαλικά προβλήματα), αλλαγή στη διάθεση, αίσθημα ζάλης και πόνος, κυρίως πόνο στη κνήμη ή μούδιασμα στα πόδια.