Με συγγενή φάε και πιες και...νταραβέρι μην έχεις!

Όλοι μας κατά τη διάρκεια της νεαρή μας ηλικίας ή και μετέπειτα λόγω της αύξησης της ανεργίας , στραφήκαμε στο πλευρό ενός συγγενή μας, προκειμένου να μας στηρίξει περιστασιακά ή για αρκετό καιρό.
Θεωρούμε ότι τις περισσότερες φορές δεν θα μπορεί να ευδοκιμήσει αυτή η επαγγελματική σχέση. Δεν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες. Έχει αποδειχθεί πως, στις εμπορικές τουλάχιστον συναλλαγές  με συγγενείς, κανείς δεν έχει.... προκόψει!.. Αλλά και σε άλλα συγγενικά «νταραβέρια», το αποτέλεσμα είναι το ίδιο! Ας εξετάσουμε πρώτα την πλευρά του εργαζόμενου. Θα ξεκινήσει με όνειρα και θα επιθυμεί τη στήριξη του συγγενή του και παράλληλα εργοδότη του. Ωστόσο, εάν δουλέψει παραπάνω από την καθιερωμένη ώρα εργασίας του, θα ντραπεί να ζητήσει να πληρωθεί την υπερωρία. Από την πλευρά του εργοδότη συγγενή τώρα, αν ο εργαζόμενος που ανήκει στο στενό οικογενειακό του κλοιό, αργήσει να πάει στη δουλεία του έγκαιρα, θα ντραπεί να επιπλήξει τον συγγενή του. Με αυτά τα δύο απλά παραδείγματα, μπορούν να επέλθουν τα μούτρα, η διχόνοια και οι καυγάδες, μιας και ο ένας δεν θα μπορεί να στηρίξει τον άλλο δια παντός και τα όρια εργαζόμενου και εργοδότη θα πάρουν άλλη τροχιά.