Δε χάσαμε εμείς ομάδα, Μπαρτσελόνα χάσαμε…

Λεβαδειακός μία ομάδα που την είχαμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια στη μεγάλη κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος. Όχι για το αγωνιστικό κομμάτι που παρουσίαζε αλλά για το εξ αγωνιστικό. Όλα ξεκινούσαν και τελείωναν στον Γιάννη Κομπότη.

Ο ιδιοκτήτης της Στερεοελλαδίτικης ΠΑΕ είχε καταφέρει να κάνει πολλούς εχθρούς και ελάχιστους φίλους. Ας ξεκινήσουμε από τους εχθρούς. Όλες οι ομάδες πλην του Ολυμπιακού στη Σούπερ Λιγκ. Σε όλα αυτά τα χρόνια που ασχολείται με τη μπάλα ο Βοιωτός παράγοντας, είχε φροντίσει να είναι πάντα κοντά στα αφεντικά του Ολυμπιακού. Τόσο τον Σωκράτη Κόκκαλη, στον οποίο ας μην ξεχνιόμαστε, χάρισε ένα πρωτάθλημα (έστω και στα χαρτιά), με την υπόθεση CAS, το 2007, όσο και στον Βαγγέλη Μαρινάκη. Το τι έχει κερδίσει από αυτή τη σχέση υποταγής, στο… ολόκληρο του, το ξέρει μόνο αυτός και οι πρόεδροι του Ολυμπιακού. Οι υπόλοιποι απλά υποψιαζόμαστε…. Κάποιες φορές το βλέπουμε κιόλας. Βλέπαμε τον Λεβαδειακό να αγωνίζεται κόντρα στον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ και τα μάτια των ποδοσφαιριστών του να πετούν… φωτιές. Ενώ στα αντίστοιχα ματς κόντρα στον Ολυμπιακό, παρατηρούσαμε κλίμα φιλικού προετοιμασίας. Το 2010 ο Γιάννης Κομπότης πλησιάζει τον Χρήστο Πουρή που τότε αγωνιζόταν στα Τρίκαλα και ζητά από τον Λειβαδίτη πορτιέρο να έχει μειωμένη απόδοση. Έρχονται μετά άλλες συνομιλίες στις «λεγόμενες» κασέτες με τον πρόεδρο του Λεβαδειακού να είναι πρωταγωνιστής. Όμως πάντα ξετρύπωνε και έβγαινε «λάδι». Η δικαιοσύνη τον αθώωνε και το ανάστημα του Γιάννη Κομπότη μεγάλωνε... Όλα αυτά είχα ως συνέπεια η πλειονότητα του κόσμου να γυρίσει την πλάτη στην τοπική ομάδα , που με το ζόρι έκοβε 700 εισιτήρια. Και χθες ο Ολυμπιακός παραχωρεί ισοπαλία στον έτερο της «ερυθρόλευκης» παρέας, Πλατανία, σώζοντας την ομάδα των Χανίων. Έχει ο καιρός γυρίσματα Γιάννη Κομπότη ή εκτός αν ο υποβιβασμός ήταν ηθελημένη πράξη για στοιχηματικούς λόγους….