Γιατί όταν έχεις ανάγκη κάποιον να δεις, να μιλήσεις, να ξεχαστείς από τα προβλήματά σου δε βρίσκεις ποτέ κανέναν;

Γιατί όταν έχεις ανάγκη κάποιον να δεις, να μιλήσεις, να ξεχαστείς από τα προβλήματά σου δε βρίσκεις ποτέ κανέναν;

Οι φίλοι είναι πάντα εκεί λένε, εσύ είσαι πάντα εκεί γι αυτούς και όταν θες να βρεθείς μαζί τους για μια βόλτα, δεν είναι εκεί... όλοι έχουν προβλήματα, κάτι καλύτερο να ασχοληθούν, υποχρεώσεις και πολλά άλλα. Θες να βγεις να συζητήσεις μαζί τους και καταλαβαίνεις ότι έχουν πολύ σημαντικά προβλήματα από σένα, προβλήματα που θες να τους βοηθήσεις αλλά δεν θέλουν αυτοί!

Έχουν την ανάγκη να μείνουν μόνοι, να κλειστούν στον εαυτό τους, ενώ εσύ θες να είσαι δίπλα τους.. ακόμα και να ξεχάσεις τα δικά σου, τα λιγότερα σημαντικά προβλήματα ακούγοντας τα δικά τους. Να ξεχαστείς και εσύ από τα δικά σου, να κάνεις κάτι χρήσιμο...αλλά δεν τα καταφέρνεις τελικά !

Και μένεις μόνος μέσα στους τέσσερις τοίχους και δε κάνεις τίποτα δημιουργικό.. Υπάρχουν κι άλλοι φίλοι σου κολλητοί που θέλουν να βγουν αλλά δεν είσαι ο μόνος που έχουν να δουν.. και μπαίνεις και εκεί στη σειρά προτεραιότητας! Γιατί και αυτοί έχουν δουλείες και υποχρεώσεις..και φτάνει η στιγμή που αναρωτιέσαι γιατί εγώ προσπαθώ να βρω χρόνο για όλα τα άτομα που αγαπάω και νοιάζομαι, ενώ αυτοί δε μπορούν να βρουν έστω μια ώρα;;

Σκέφτεσαι μήπως είμαι εγωιστής;; Μήπως σκέφτομαι μόνο τον εαυτό μου;; Και εγώ έχω προβλήματα, αλλά θέλω τους φίλους μου στα δύσκολα και ακόμα και αν έχουν πιο δύσκολα προβλήματα από εμένα θα τους σταθώ, αφήνοντας πίσω τα δικά μου! Και η παρέα ξέρεις πλέον ότι κρατιέται από σένα..προσπαθείς να τους φέρεις όλους ξανά κοντά, να τους βοηθήσεις να ξεπεράσουν τα προσωπικά τους θέματα και να τα βρουν μεταξύ τους.

Αισθάνεσαι ότι είσαι ο συνδετικός κρίκος της παρέας σου, ότι εσύ προσπαθείς να τους φέρεις ξανά όλους κοντά.. αλλά μέχρι πότε θα έχεις τις δυνάμεις να το κάνεις;; Έχεις και εσύ προσωπική ζωή και θέματα που σε απασχολούν...